Artikelen

Laatste nummer

Voor de onderste groepen in onze samenleving zijn de sporten van de ladder van de sociale mobiliteit rot en voor de middengroepen wordt de afstand tussen de sporten steeds groter. Een gevaarlijke cocktail, stelt Wim Vermeersch (Sampol). In het edito doet hij een aantal voorstellen om van onderwijs en werkgelegenheid opnieuw de motor van sociale mobiliteit te maken.

In dit nummer leest u, onder andere, bijdragen over de groepen die zich vandaag aan de onderkant van de samenleving bevinden. Onze redactie detecteerde: kinderen in armoede, sans-papiers, personen met een handicap, huurders en daklozen.

Kinderen in armoede zijn de dupe van een falend beleid van de federale en Vlaamse regering, dat vooral een aaneenschakeling van gemiste kansen is. In zijn bijdrage reikt Frederic Vanhauwaert (Netwerk tegen Armoede) beleidsmaatregelen aan die voor hen wél een verschil zouden kunnen maken. Want een halvering van de kinderarmoede tegen het einde van de legislatuur, de ambitie uitgesproken door minister voor Armoedebestrijding Liesbeth Homans, is verder weg dan ooit.

Weg-weg zonder meer eindigt niet in win-win. Elk jaar een paar duizend sans-papiers repatriëren, vraagt grote investeringen en de meerwaarde blijft uit, betoogt Didier Vanderslycke (Orbit vzw). Terwijl de politiek de samenleving vertelt dat mensen zonder wettig verblijf effectief het land worden uitgezet, groeit hun aantal zienderogen. In Vlaanderen is een opvangbeleid voor mensen zonder papieren helaas helemaal van de agenda verdwenen.

De komst van de Persoonsvolgende Financiering, die begin 2017 werd ingevoerd, deed de sector van personen met een handicap op haar grondvesten daveren. Een gedurfde stap van bevoegd minister, Jo Vandeurzen, die een plaats verdient in de geschiedenisboeken (gesteld dat deze interesse zouden hebben in handicap). Maar daarmee zijn de wachtlijsten nog niet verdwenen. Geld én visie blijven ook de volgende jaren nodig, aldus Sophie Beyers (Vereniging Personen met een Handicap).

Joy Verstichele (Vlaams Huurdersplatform) overschouwt de staat van de onderste regionen van de private huurmarkt. Het is helaas geen vrolijk plaatje. Maar liefst 30,4% van de private huurders houdt na het betalen van de huur te weinig over om menswaardig te leven. Alle indicatoren staan op rood. Een paradigmashift naar een eigendomsneutraal woonbeleid kan niet langer uitblijven.

Eind 2016 besliste de regering-Bourgeois over een actieplan tegen thuisloosheid. Vlaanderen sluit hiermee aan bij andere Europese landen of regio’s die al langer thuisloosheid willen bestrijden met een meer omvattende strategie. Is dit een stapje in de richting van een samenleving waar iedereen een (t)huis heeft? Danny Lescrauwaet (Steunpunt Algemeen Welzijnswerk) ziet nog ruimte voor verbetering.

Als de sociale bijstand de kanarie is in het gangencomplex van de welvaartsstaat, dan is er vandaag iets grondig mis. Meer dan 140.000 mensen ontvangen in ons land elke maand een leefloon. OCMW-kenner Marjolijn De Wilde (Universiteit Antwerpen) is duidelijk: als er niets gedaan wordt aan de instroom van het aantal leefloongerechtigden, dan barst het systeem. Ze pleit voor de invoering van een bijstand light, waarbij op zijn minst de aanvraag wordt geautomatiseerd.   

Volgens Fons Leroy (VDAB) zal ons staatsbestelsteeds meer uitgedaagd worden door de externe omgeving (en dan vooral door de technologische ontwikkelingen) en door de tendens van én meer supranationale én meer lokale bewegingen. Daarom zijn voor hem een stabielere inrichting en meer samenwerking vanuit gemeenschappelijke doelen over de beleidsniveaus heen, voorwaarden voor een meer efficiënt en effectiever overheidsoptreden.

De laatste jaren zien we de werkloosheidscijfers dalen, maar tegelijk is er ook meer uitsluiting en minder bescherming. Gevolg? Minder werklozen, maar meer mensen die in armoede leven.Astrid Thienpont (ABVV) werpt in haar artikel een blik op enkele recente evoluties in de werkloosheidsverzekering enziet vier actiepunten voor een ommekeer in het beleid.

Op 17 november vond in Göteborg de Europese top voor eerlijke banen en groei plaats. Daar werd ook beslist over een Europese Pijler van Sociale Rechten. De verwachtingen zijn hooggespannen; velen zien dit als de laatste kans om Europa in een socialere koers te loodsen. Maar hoe sociaal is de Europese Pijler van Sociale Rechten? Anne Van Lancker (consultant) zocht het uit.

In de aanloop naar het energiepact dat er in december 2017 moet komen, bekijkt onafhankelijk energiedeskundige Dirk Meire hoe onze energie van morgen en overmorgen er kan uitzien. Naast een maximale uitrol van zonnepanelen en windmolens, moeten ook dringend nieuwe gascentrales worden gebouwd. Zonder al deze acties wordt het moeilijk om de kerncentrales in 2025 te sluiten of de CO2-doelstelling van 2030 te halen. Zijn devies aan overheid, bedrijven en burgers: (P)ACT NOW.

 

Wim Vermeersch - The only way is up? (edito)

DE STAND VAN DE ONDERKANT
- Frederic Vanhauwaert - Kinderen in armoede dupe van falend beleid
- Didier Vanderslycke - Naar een win-winsituatie met sans-papiers
- Sophie Beyers - Geld én visie nodig voor personen met een handicap
- Joy Verstichele - Huurders verdienen ander woonbeleid
- Danny Lescrauwaet - Een (t)huis voor elke dakloze?

PROJECT IN DE KIJKER - Het Trappenhuis

PORTFOLIO - Over het leven

INTERVIEW: Marjolijn De Wilde (Onderzoeker sociaal beleid) - 
‘Hervorm het bijstandssysteem’

Fons Leroy - De onvoltooide symfonie

Astrid Thienpont - Minder werklozen, meer armoede

Anne Van Lancker - Hoe sociaal is de Europese Pijler van Sociale Rechten?

Dirk Meire - Energie voor morgen en overmorgen

 

Free business joomla templates
Ontwerp Amsab - Powered by Amsab helpdesk